DOLAR 8,64130.11%
EURO 10,14100.21%
ALTIN 493,600,30
BITCOIN 367008-1,07%
Ankara
16°

PARÇALI BULUTLU

13:02

ÖĞLE'YE KALAN SÜRE

Çeyizin vazgeçilmezi Piko!

ABONE OL
25 Temmuz 2017 15:33
0

BEĞENDİM

ABONE OL

Berrin Kaymaz, aslen Kırklareli olan memleketlerinden babasının mesleği gereği geldikleri Polatlı’ya yerleşmiş göçmen bir ailenin kızı. TCDD yollarında çalışan babasının tayini önce Karabük’e daha sonra Polatlı’ya çıktığında ortaokula henüz yeni başlamış. Liseyi Polatlı lisesinde tamamlamış ve evlenmiş. Kardeşleri de burada okuyup evlilik yapınca aile tamamen Polatlı’ya yerleşmiş.

Pikoculuk artık son demlerini mi yaşıyor?

Piko dikiş ve nakış işi yapan Berrin Kaymaz yaptığı işin neredeyse son temsilcilerinden… Yerine birilerini bırakmak istiyor ancak bu işi yapmak isteyen birilerini bulamıyor. Kendisi gibi bu işlere gönül veren birine minik neredeyse minik bir fabrika görünümünde olan ve son sistem makinelerin bulunduğu işyerini bırakmak istiyor. Mesleğin yitip gitmemesi için bu işleri öğretmek adına Halk Eğitim Merkezinde gönüllü olan kadınlara kurs vermek için başvuru yapmış ama müdürlükten olumlu ya da olumsuz hiç bir cevap alamamış. Mesleğin yitip gitmemesi adına işine var gücü ile devam ediyor…

Şansınız gülsün adı “Gül Çeyiz”  olsun!

Berrin Kaymaz, aslen Kırklareli olan memleketlerinden babasının mesleği gereği geldikleri Polatlı’ya yerleşmiş göçmen bir ailenin kızı. TCDD yollarında çalışan babasının tayini önce Karabük’e daha sonra Polatlı’ya çıktığında ortaokula henüz yeni başlamış. Liseyi Polatlı lisesinde tamamlamış ve evlenmiş. Kardeşleri de burada okuyup evlilik yapınca aile tamamen Polatlı’ya yerleşmiş.

Yaşı elli beş olmasına rağmen halen çalışma hayatına devam eden Berrin Kaymaz Polatlı Lisesi mezunu. Mezuniyetin sonunda hemen evlenerek hayata atılır ve köye gelin gider. Berrin hanım, annesinden öğrendiği dikiş nakış işlerini kendisine yıllar sonra meslek edinmiş.

Evliliğinde yaşadığı iniş çıkışlar nedeniyle hayata daha sıkı sarılmak için köydeki evinde ilk olarak çalışma hayatına başlar. Önce köyde genç kızların nakış ve piko işlerini yaparak çeyizlerini hazırlar. Bunun yanı sıra komşularına dikişte diker.

İlk evliliğinden olan tek çocuğu oğlu… Onu okuması için Polatlı’ya anneannesinin yanına gönderir. Bu arada yürümeyen evliliğini sonlandıran Berrin Hanım Polatlı’ya döner ve babası kendisine bir işyeri açar. İş yerinin adını annesi koyar yüzün, şansın bundan sonra hep gülsün der ve 1992 yılında “GÜL ÇEYİZ” olarak hayata geçer.

“İlk iş yerimi bilinçsiz açtım!”

İlk iş yerini kiraların yüksek olması nedeni ile çok işlek bir cadde üzerine açamaz. ilk zamanlarda nasıl iş yapacağını bilemediğini dile getiren Gül Çeyiz sahibi Berrin Hanım o günleri şöyle anlattı; “İlk iş yerimi biraz bilinçsiz açtım tabi bunda maddi sıkıntılarda etkendi. Hiç kimsenin gelip geçmediği bir sokaktı ve bir buçuk yıl boyunca müşteri bekledim. Tek tük müşterilerim olmaya başladı ve babamın desteği ile daha işlek bir cadde üzerine taşındım. İşlerim biraz daha açıldı tabi mevki çok önemli. Ondan sonra bir kaç yer daha değiştirdim. Bir ara Kurtuluş mahallesine taşındım benim işimi beğenenler beni arayıp buluyordu ancak yerimin uzak olduğunu sık sık dile getiriyorlardı” dedi.

En son Selçuk Caddesi üzerinde Ahmet Kaynak otopark girişine taşınan Gül Çeyiz uzun zamandır burada hizmet vermeye devam ediyor. İkinci evliliğini altı yıl önce Polatlı’nın tanınmış simalarından olan Mehmet Kaymaz ile yaptı. Birlikte çalışıyorlar ve çeyiz ve pikoya olan ilginin azalması nedeni ile iş kapsamlarına yeni çalışmalar ilave etmişler. Artık yaptıkları işlerin arasında okul formalarına baskı işleri yapıyorlar.

Piko ve nakış işlerini annesinden öğrenmiş

Berrin Kaymaz piko, çeyiz ve nakış işlerini annesinden öğrenmiş. Annesi ise kızı Berrin Hanıma bu işi öğretebilmek için Halk Eğitim Merkezinin düzenlemiş olduğu kurslara katılır. Belgesini aldıktan sonra köyde yaşayan kızına öğrendiklerini aktarır onu bu işte usta haline getirir. Ben başında bu işleri kendi çeyizlerimi yaparak başladım diyen Berrin Hanım; “Bizim dönemimizde çeyiz önemliydi ve anneler kızlarına tığ işleri ve kanaviçe işleyerek öğreterek başlardı. Bu bir adetti bizim dönemimizde ama şimdiki genç kızlar artık bu tip işleri yapmıyorlar” dedi.

Berrin hanım zamanında babasının ısrarı ile devlet dairesinde işe girmek istemiş ama erken yaşta evlilik yapınca eşi istemediği ve köye yerleştikleri için işe girememiş. Berrin hanım konuşmasında  “O gün işe girseydim bugün bende emekli olurdum yaşıtlarım yaklaşık on yıl önce emekliye ayrıldı” diyerek uzun zamandır bu işte tatil dahi yapamadığını diletirdi.

“Uzun zamandır yaz tatili yapamıyorum”

Yirmi beş yıldır bu işte çalıştığını ve müşterileri ile çok iyi diyalogları olduğunu dile getiren Berrin Kaymaz; “Eğer işinizi temiz ve titiz yaparsanız müşteri sizi arayıp buluyor. Çok yorucu bir işimiz var,  geliri az bir iş ve insanlar hazıra yöneldi. Annelerin çoğu zamanında yaptıkları işleri sandıktan çıkarıp kızlarına veriyor. Genç kızlar onlarını bile kullanmak istemiyorlar sırf hatıra olsun diye alıyorlar. Annelerinden aldıkları çeyizleri değiştirerek daha kullanıma uygun hale getiriyoruz. Artık bende yorulduğumu hissediyorum. Oğlum, gelinim ve iki torunum var biraz onlarla zaman geçirip tatil yapmak istiyorum. Çeyiz işi yaptığımız için yaz ayları bizim için en yoğun geçen zamanlar ve o nedenle tatil yapamıyoruz” dedi.

“Artık büyük piko işleri yok!”

Bugünlerde hanımların daha çok pike yaptırdığını söyleyen Berrin Hanım; “Yatak örtüsü olarak pike çok sık yaptığımız bir çalışma onun dışında pamuklu kumaşlardan yatak boyutlarına uygun nevresim yapıyoruz. Geleneklerimizi tamamen kaybetmiş değiliz, özellikle hazırlanan bohçalar için seccade en çok yaptığımız işler arasında yer alıyor” diyerek artık eskisi gibi çok büyük piko işlerinin yapılmadığını vurguladı.

Eşi Mehmet Kaymaz ile altı yıldır evli olan Berrin Hanım, evlendikleri günden itibaren birlikte çalışıyorlar. Çalışma Bakanlığında yıllarca çalışan ve emekliye ayrılan Mustafa beyin bakanlıktaki görevi basın fotoğrafçılığı imiş. Ankara’da Süleyman Demirel, Bülent Ecevit, Erdal İnönü gibi önemli siyasiler ile çalışmış bir isim. O dönemlerde Polatlı’ya geldiği zamanlarda fotoğrafçı olan dayısının yanında çalışmış ve emekliye ayrıldıktan sonrada çalışmaya devam etmiş. Mahallesinde uzun yıllar muhtarlık yapmış biri. Şimdi artık eşi Berrin hanımdan öğrendiği piko ve nakış işlerinde eşine destek veriyor. İşle ilgili bilgisayar programlarını öğrendiği dile getiren Mustafa Kaymaz çeyizlik piko ve nakış işlerinin dışında okul armalarını hazırladıklarını dile getirdi. Artık okulların bu işleri yaptırmaları için Ankara’ya gitmelerine gerek yok Polatlı’da bu işler kaliteli bir şekilde “Gül Çeyiz” de yapılıyor.

 

Yorum yapabilmek için giriş yapmalısınız.


HIZLI YORUM YAP

Veri politikasındaki amaçlarla sınırlı ve mevzuata uygun şekilde çerez konumlandırmaktayız. Detaylar için veri politikamızı inceleyebilirsiniz.