DOLAR 8,53100.11%
EURO 10,0991-0.13%
ALTIN 493,85-0,05
BITCOIN 3411021,38%
Ankara
33°

AÇIK

04:16

İMSAK'A KALAN SÜRE

SÜREÇ – Köşe Yazısı

ABONE OL
28 Şubat 2017 09:08
0

BEĞENDİM

ABONE OL

Günler, aylar, yıllar geçiyor… Zaman tünelinde hayat akıp gidiyor. İçinde bulunduğumuz dünyada gerek mutlu gerekse mutsuz hallerde bitirdiğimiz her yılı daha gerimizde bırakıyoruz…  Yaşlanıyoruz demek pek hoş gelmiyor kulağa, bu yüzden “büyüyoruz” veya ‘’olgunlaşıyoruz’ ’diyebiliriz. En doğrusu da bu bence…

Manaları birbirinden farklı deyim ve sözcüklerle ifade edince daha mı hoş geliyor acaba kulağa, böylece doğrudan yüreğimize işlemek yerine sıyırıp geçiyor sanki bünyemizde ufak yaralar bırakarak… Kandırıyor bizi sözcükler göz göre göre…  Hayat mutlu olmamız adına sözcük ülkesinin kapılarını aralıyor belki de bizlere…

Ne kadar kolay değil mi sözcükleri bünyemizden ayırarak havaya karıştırmak. Aslında ne kadar basit değil mi bir insanın gönlünü alacak bir sözcüğü salmak hava kütlesine ya da aynı şekilde bir insanın kalbini kıracak bir sözcüğü kullanmak…

Büyüyoruz…

Dünya karışık…

İşlerimiz, hayatlarımız keza aynı şekilde…

Her şey güllük gülistanlık olsaydı daha mı güzel olurdu bu dünya acaba?

Bence olmazdı…

Hayat karışıklıklarıyla, olumsuzluklarıyla, tepkileriyle güzel… Bizleri büyüten, olgunlaştıran şeyler de bunlar değil mi zaten…

Her kuşak büyüyor ve olgunlaşıyor.  Gençlik kendini olgunlaştırarak kendilerine güven kazanıp olgunlaşıyor.- İnsanlar büyüdü, yeni nesiller sıradaki yerlerini alarak onlarda hatalarından dersler çıkararak büyüme sürecini devam ettiriyorlar…

Dedim ya büyüyoruz…

Hayat itina ile büyütüyor bizi, her gün başka bir sınava girmemize sebebiyet vererek yeni tecrübeler kazanmamızı sağlıyor, bize hiç ama hiç belli etmeden… Bu da hayatın bize “seninle oyun oynamak istiyorum” deme şekli sanırım…

Biraz hoşgörü, biraz anlayış, biraz saygı… İnsanların birbirine göstermeleri gereken üç önemli olgu olsa gerek… Düşünsenize ne güzel bir dünya olurdu…

Dünya güzel ve sorunsuz olurdu ama o zaman biz büyüyüp olgunlaşır mıydık, orası konuyu yeni bir çıkmaza sokar işte, o kadar vaktimiz yok…

Büyüyoruz ve büyüdükçe benim zaten karışık olan kafam biraz daha karışırken diğer yandan da olgunlaşıyor şaşılacak bir şekilde…

Zor günler bunlar… Hep birlikte, el ele vererek aşılması gereken günler…

Uzun bir aradan sonra kâğıt ile buluşmuşken, ruhumda kıyıya vurun hırçın dalgaların da etkisiyle çok farklı, çok keskin, çok coşkulu yazılar da yazabilirdim bugün ama yazmadım… Çünkü orta uzunlukta sayılabilecek ömrümde ilk defa insanların bu kadar sağlam, kendinden emin, zarar vermemeye çalışarak, akıl yolunda, insancıl bir şekilde tepki göstermelerine şahitlik ettim ben…

Özge canları artık öldürmeyelim. Bu gayretlerin bir şekilde içinde olalım. Kuşaklar arasındaki yaş büyümesi değil akıl büyümesini yaşatalım. Hep birlikte el ele vererek. Her türlü şiddete karşı gelerek bu akıl almaz olayların sonu gelir ancak yoksa halende devam ettiği gibi birileri birilerine baskı ve şiddet kurarak yaşamını sürdürüyor. Ama bu sefer yapılan sesli ve sessiz eylemlerinin hepsi çok olumlu geldi bana.

Belki de yıllar sonra torunlarıma iyi örnek olarak anlatacağım olayları gözlemleme fırsatı buldum… Durum böyleyken, bunca insanın hoşgörüsünü bozacak bir yazı kaleme alamazdım… Sözün özü; büyüyoruz… Hem kişisel olarak hem de kitleler halinde… Hadi bakalım hayırlısı…

Yorum yapabilmek için giriş yapmalısınız.


HIZLI YORUM YAP

Veri politikasındaki amaçlarla sınırlı ve mevzuata uygun şekilde çerez konumlandırmaktayız. Detaylar için veri politikamızı inceleyebilirsiniz.