Haberler
ANA SAYFA
CUMA SOHBETİ
DOĞRU KALEM
GÜNDEM
IŞIĞIN GÖR DEDİĞİ
SATRANÇ ÖĞRENELİM
SPOR
ÖRGÜ DÜNYASI
KADININ DÜNYASI
TARAFSIZ MUHALİF
YAZZAR BONCUĞU
NÜKTE
BELA..!!
RESMİ İLANLAR
Sayaç
mod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_counter
mod_vvisit_counterBugün2051
mod_vvisit_counterDün1986
mod_vvisit_counterBu Hafta10440
mod_vvisit_counterBu Ay37870
mod_vvisit_counterGenel Toplam1179482
ANA SAYFA
BİR YUDUM AŞKIN PEŞİNDE - 9 - PDF Yazdır E-posta
Üye Değerlendirme: / 7
Kötüİyi 
Yazar Sami BAŞKAYA   
Friday, 25 February 2011


Hala nasıl olduğunu anlayamadığım bir kazayla ona ulaşmaya sadece 2-3 km varken bir kez daha ölümle burun buruna gelmiştim.

 

Hastanedeki üçüncü günümde ancak kendime gelmiş olanları hatırlamıştım. İfade almak için gelen polisin şikayetçi misiniz sözüne EVET şikayetçiyim dedim.

 

Nasıl oldu anlat dedi.

 

Ne nasıl oldu?

 

Kaza nasıl oldu?

 

Siz dedim kazayı mı soruyorsunuz?

 

Evet dedi.

 

Ben şoförden şikayetçi değilim. Kazada nasıl bilmiyorum dedim.

 

Kimden şikayetçisin o zaman? Dedi.

 

Kaderimden, yaradan dan şikayetçiyim.

 

O sırada hemşire devreye girdi. Polise seslenerek, memur bey bırakın sonra gelin bakın saçmalıyor daha kendine gelememiş. Polis peki deyip gitti.

 

Sonra hemşireye otur dedim şöyle bu zamana kadar yüzüme söylenen en gerçekçi ifadeyi kullandınız.Evet saçmalıyorum belki.

 

Peki dinleyin dedikten sonra en baştan yaşadıklarımı ve bu yazı dizisinde yer almayan bazı olayları da anlatarak sizce tüm bunlar saçmalık mı dedim.

 

Gözleri doldu, içini çekerek hayır tüm bunlar gerçekten güzel şeyler. Şimdi anladım, şikayetinizde sonuna kadar haklısınız böyle kader olumu ? Ve ekledi tüm bu yaşadıklarınızı o biliyor mu?

 

Hayır dedim, hayır bilmiyor.

 

Keşke anlatsaydınız dedi.

 

Evet dedim keşke anlatabilseydim.

 

Sonra birden madem geçmişte yaşadıklarınızı anlatamamışsınız. Şimdi buraya onun için geldiniz ve bu kazayı yaşadınız. Şayet isterseniz adresi verin onu yarın buraya getireyim dedi. Çok heyecanlandım tansiyonum düştü mü yükseldi mi bilmiyorum ama hemşirenin nasıl ürküp korktuğunu görebiliyordum. Birazdan kendime gelince hemşireye dönüp yapar mısın bu güzelliği dedim.

 

Elbette yaparım hem de seve seve dedi.

 

Biz beklemeye başladık. O haldeyken yarını bekliyor kısa aralıklarla uyuyup uyanıyordum, ağrılarımı unutmuş müthiş bir moral kazanmıştım. Geceyi böyle geçirdik.

 

Zor şer sabah olmuştu gözlerim kapıda hemşireyle birlikte içeri gireceği anı gözümün önüne  getiriyorum nasıl bir karşılaşma olacak kafamda bir sürü soru ne diyeceğim ona.

 

Saatler sonra hemşire geldi ama yalnız,yüzünden anladım,o anda ilk aklıma gelen soruyu büyük bir endişeyle sordum.Gelmek istemedi değil mi?

 

Hayır öyle değil.

 

Abi dedi nasıl anlatacağım bilmiyorum. Ama yolda gelirken düşündüm ve bir kez daha isyanına hak verdim. Söylemesi belki kolay ama senin için ne kadar zor olduğunu biliyorum. Vazgeç be abi bu sevdadan.

 

Endişem daha da arttı ne oldu başka birisiyle mi berabermiş diyebildim.

 

Hayır o da değil.

 

Ee ne o zaman niye vazgeçeyim?

 

Abi dedi sen çok sevmiş çok da istemişsin, hastane çıkışında da bunu salim kafayla uzun uzun düşün bana hak vereceksin.

 

Tamam dedim söyle öleceğim meraktan.

 

Verdiğin adrese gittim sordum bugünden itibaren izine ayrıldığını söylediler. Hatta tekrar oraya dönmeyebilirmiş.

 

Yani bu kadar olur dedi.

 

Ve tekrar abi vazgeç bak tüm anlattıklarından sonra bu olayı da düşününce şöyle bir şey aklıma geldi.

 

Tamam sen çok istiyorsun da bence Allah istemiyor yine de sen bilirsin.

 

Güzel bir sözdü Allah istemiyor.

 

İyi de beni bu sevdaya o düşürmedi mi ?

 

Geceler boyu düşünmeme sebep olup beni yollara, adına kaza denen göllere,o düşürmedi mi?

 

Beni bu durumlara düşürüp şimdi niye istemiyor olabilirdi. Beni cezalandırmış mıydı? Hem aşk bir ceza olabilir mi ? Kafamda bin türlü soru cevabını arıyordu.

 

Karmakarışık olmuştum nedir tüm bunlar sahiden Allah mı istemiyordu. Hemşire bana yardım etmek isterken farkında olmadan bana bir çıkar yol göstermişti. Çünkü artık kendimi kurtarabilirdim. Gerekçem hem hazır hem de geçerliydi. Öyle ya vazgeçecektim ve suçlusu da ben değildim. Allah istemiyor.

 

Birkaç gün daha hastanede yattık sağ olsun benimle çok ilgilenen artık dert ortağım olan hemşire ile konuşup rahatlıyordum. Ve bir gün, yarın taburcu oluyorsun hadi geçmiş olsun, Allah başka kaza bela vermesin ucuz atlattın dedi.

 

Evet dedim ucuz mu pahalımı atlattık bilmiyorum,ama asıl atlatmam gerekeni atlatmadan hiçbir şey geçmiş olmayacak dedim

 

Bu konuya devam edeceğiz.

 

Sevgiyle Kalın.

» Yorum yok
Şu anda hiç yorum yok.
» Yorumu Gönder
Email (Üyeler adresinizi göremez)
İsim
Başlık
Yorum
Son Güncelleme ( Friday, 25 February 2011 )
 
< Önceki   Sonraki >
Ana Menü
Tarihçe
Yazarlarımız
Personelimiz
İletişim
Zaman
Son Yorumlar
"Polatlı U...
Karaoğlu: ...
AÖF sınavl...
Gök Evi hi...
Köseoğlu: ...
Köşe Yazarlarımız
----------------------------------
----------------------------------
----------------------------------
----------------------------------
----------------------------------
----------------------------------
Powered by polatliistiklal.com
°²¸£Ïà²áÍâóװ±¸°²¸£Ïà²á´óÈ«ÍâóÔ˶¯Ğ¬ÆÎÌïóÒ×ÍøÖ·´ú·¢»õÆÎÌïÍâó֮¼ÒÆÎÌï°²¸£¼ÒÔ°ÆÎÌïÍâóÃÅ»§ÆÎÌïЬҵ