Haberler
ANA SAYFA
CUMA SOHBETİ
DOĞRU KALEM
GÜNDEM
IŞIĞIN GÖR DEDİĞİ
SATRANÇ ÖĞRENELİM
SPOR
ÖRGÜ DÜNYASI
KADININ DÜNYASI
TARAFSIZ MUHALİF
YAZZAR BONCUĞU
NÜKTE
BELA..!!
IŞIK
RESMİ İLANLAR
SOL TARAF
GİZEM'Lİ YOL
HÜLYA İLE GÜNDEME DAİR
İSMAİL HAKKI CENGİZ
mod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_counter
mod_vvisit_counterBugün2967
mod_vvisit_counterDün5822
mod_vvisit_counterBu Hafta27598
mod_vvisit_counterBu Ay89012
mod_vvisit_counterGenel Toplam4868573


ANA SAYFA arrow HABERLER arrow IŞIĞIN GÖR DEDİĞİ arrow Annelerin feryatları yükseliyor semalarda
Annelerin feryatları yükseliyor semalarda PDF Yazdır E-posta
Üye Değerlendirme: / 3
Kötüİyi 
Yazar Sevim Işık   
Pazartesi, 19 Aralık 2016

Polatlı Kadın Eğitim ve Dayanışma Derneği Başkanı Sevim Işık, son günlerde yaşanan terör saldırılardan dolayı duyduğu üzüntüyü dile getirerek dün yaptığı basın açıklamasında şunları söyledi:

Anneciğim, bir cenaze olduğu zaman “gelin girmeyen ev olur da ölüm girmeyen ev olmaz” derdi. Çocukluğumda bir türlü kavrayamadığım bu cümlenin anlamını ancak “ölümü” idrak ettikten sonra anlayabilmiştim. Günümüz Türkiye’sinde bu cümleyi şöyle kuruyorum “Gelin girmeyen ev olur da şehit girmeyen ev olmaz”… Cümle artık böyle kurulacak… Neden mi? Çünkü yaşanan bombalı saldırılarda ölen asker, polis, sivil hepsi bu vatan için şehit oluyor. Kahpece yapılan bu saldırılarda nerdeyse bir yakınını akrabasını kaybetmeyen kalmadı ülkemizde…

 

Hafta sonu yine bir Kara Cumartesi ile başladık güne… Bu defa gece yarısı değil sabah güne başlarken bulduk ölümü gencecik bedenlerde. Kayseri’den geldi kara haber… Yine bomba yüklü araç yine şehit olan askerler ve siviller… Henüz İstanbul Beşiktaş’ta geçen Cumartesi yaşanan terörün kanlı yüzünü ve içimizdeki yangını sönmeden bu Cumartesi sabahı Kayseri’de yaşanan patlama ile gözlerimizi açtık… İçim cayır cayır yanıyor!!! Aklıma ilk gelen şey, o gencecik askerlerin gülüşleri, izne çıkmanın verdiği mutluluk ile birbirleri ile şakalaşmaları oldu… Ülkemin neresinde olursa olsun, askerlik yapan evlatları için dua eden anneler, hasret ve özlem içinde gözyaşlarını içine akıtan babaları düşündüm sonra… Nizamiyenin kapısından nasılda umutla çıktınız yavrularım, çarşı iznine! Kiminiz çok sevdiği anasını arayacaktı, sonra babasını isteyip telefona bu haftada gelmedin ziyarete diye sitem edecekti... Kiminiz sevgilisi ile görüntülü konuşup hasret giderecekti! Kiminiz en sevdiği kebabı yerken arkadaşına "Annem-babam iki hafta sonra ziyarete gelecek… İstediğim böreği yapıp getirecek, birlikte yeriz çaylar senden ama" diyecekti. Bir diğeri oğlum hadi acele et yaaaa otobüsü kaçırmayalım!!! İnternet cafeye gidelim sevgilime yazacağım çok şey birikti! Çok özledim görüntülü konuşacağız"... Daha sonra hadi ya bitir şu görüşmeni açık havada dolaşalım biraz diyen bir ses bir başkası; hadi bilardo oynamayı bırak bitmedi mi oyununuz zaman doluyor ben dışarıda olmayı daha çok seviyorum... Uzun boylu olan seslenir; havalar soğudu Kayserinin ayazı da bizim oralara hiç benzemiyor ben hiç alışık değilim bu kadar soğuk havaya… Çarşı iznine çıktığımda artık çok üşüyorum annem para gönderdi kalın bi mont bakalım sıcacık giyerim!!! Bu ve benzeri konuşmaların hiç biri yapılmadan, yaşanmadan ve konuşulmadan güne merhaba derken… Büyük bir patlama ardından derin bir karanlık... Eğer gencecik evlatlarımız bugün Kayseri'de şehit olmasaydı çarşıya çıkabilselerdi bu sohbetleri ya da buna benzerlerini yapacaklardı... Şimdi bütün bunların yerini ağıtlar aldı… Feryat eden annelerin sesleri yükseldi semalarda... Sevgililer umutla beklerken yârinin sesini, ekranlardan gördü askerinin verdiği son nefesini… Sonra oğlumu, kızımı, torunumu ve yakınlarımı düşündüm… Oğlum askerliğini yaptığı dönemde ziyaretine gitmiştim… Nizamiye de buluştuk sarıldık öpüştük koklaştık… Veda zamanı geldiğinde yanan yüreğimin acısını hala içimde… Ayağında postalı üzerindeki parkası ile birliğine gönderirken önce içim yandı sonra boğazıma bir yumru oturdu, konuşamadım, ağladım ve nizamiyeden ayrıldım… Ben sapsağlam teslim ettiğim oğlumu askerliğin bitiminde yine aynı şekilde aldım… Ben şimdilik! şanslı annelerden biriyim!!! Patlama ile birlikte gencecik bedenlerin yok oluşu!!! Evladını patlamada kaybeden anne oldum bir an!!! Evlatlarını umutla bekleyen anne babalar geldi yeniden gözümün önüne!!! Yıkıldım yok oldum kahroldum… Sevgiyle kalın…
» Yorum yok
Şu anda hiç yorum yok.
» Yorumu Gönder
Email (Üyeler adresinizi göremez)
İsim
Başlık
Yorum
 
Sonraki >
Tarihçe
Yazarlarımız
Personelimiz
İletişim
Zaman
Son Yorumlar
----------------------------------
----------------------------------
----------------------------------
----------------------------------
----------------------------------
----------------------------------
Powered by polatliistiklal.com
°²¸£Ïà²áÍâóװ±¸°²¸£Ïà²á´óÈ«ÍâóÔ˶¯Ğ¬ÆÎÌïóÒ×ÍøÖ·´ú·¢»õÆÎÌïÍâó֮¼ÒÆÎÌï°²¸£¼ÒÔ°ÆÎÌïÍâóÃÅ»§ÆÎÌïЬҵ