Ana sayfa KONUK YAZAR 23 NİSAN

23 NİSAN

164
0

İlkokul 3 üncü sınıfa kadar köyüm Yenicede okudum. Daha sonra Polatlı Sakarya ilkokulunda devam ettim.

Köyde 2 ya da 3 üncü sınıftaydım. Öğretmenim Arif AKSOY Allah şifalar versin (hasta şimdi) 23 NİSAN kutlamalarında okumam için bana 2 kıtalık bir şiir verdi. Şiirin ismi 23 NİSANdı. Şiiri sular seller gibi ezberledim.

Kutlama günü geldi. Köy halkı programı seyretmeye okulun önüne toplandı. Oldukça kalabalık. Bende hafiften bir heyecan başladı. O dönemlerde milli bayramlarda piyesler yapılırdı hatırlarsınız.

Şiirler piyesler derken benim sıram geldi. Kalabalığın karşısına çıktım. Heyecandan kalbim yerinden fırlayacak. 23 NİSAN diye öyle bir gür sesle bağırdım ki ama maalesef o an şiirin bir kelimesi dahi aklıma gelmedi. Hepsi uçtu gitti.

Benden ses seda yok. Biraz bekledim ama yok aklıma bir şey gelmiyor. Kalabalıktan 1-2 kişi alkış başlattı alkışlar bir anda yükseldi ama ne alkışlanıyorum. Bende başımla halkı selamlayıp okulun içine kaçtım. Koridorda öğretmenimden iyi bir tokat yedim ama.

Program bitti eve gidiyorum ama giderken de acaba babam da dövecek mi diye korkuyorum. Eve vardığımda rahmetli babam evin önüne benden önce gelmiş bile. Beni görünce kollarını açtı. Oğlum benim koltuklarımı kabarttın. En çok alkışı sen topladın dedi kucakladı öptü beni.

Bende ağlamaklı ama baba okuyamadım ki dedim. Mekanı cennet olsun rahmetli babam gerçekten çok kültürlü değerli bir insandı. Olsun oğlum sende seneye okursun dedi. Bana öyle moral vermişti. Keşke tüm babalar benim rahmetli babam gibi olsa…

SAYGILARIMLA