Ana sayfa Köşe Yazarlarımız Kendine inan

Kendine inan

242
0

Bugün size hayatta kendine inanıp hayallerinden vazgeçmeyerek hayallerini ulaşılabileceğin  anlatan bir hikaye paylaşacağım .

Marshall adında, büyük bir evi ve çiftliği olan bir arkadaşım var. İyilik yapmayı çok seven biri olarak ne zaman yardıma muhtaç birileri için açık artırma düzenleyecek olsak, yeterince geniş evini kullanmanda izin veriyor.

Yine bir gün, küçük çocukların hayallerini gerçekleştir­mek amacıyla bir açık artırmada, Marshall’ın evinde toplan­mıştık. Bu açık artırmayı duyunca her zamankinden çok faz­la heyecanlanmasına anlam veremesem de bir şey söyleme­miştim. Ben oturumu başlatmadan önce söz almak istediğini söyleyip benim yerime geçti. Herkese selam verdikten sonra da konuşmasına başladı. “Bugün burada, güzel bir amaca yönelik olarak toplanmış bulunuyoruz. Ancak bu sefer ay­rıca mutlu ve bir o kadar da heyecanlıyım. Size, arkadaşım Erk”in evimi kullanmasına neden izin verdiğini anlatmak istiyorum. Her şey, babası gezgin bir at eğitmeni olan bir çocuğun hikâyesine dayanıyor. Babası iş bulmak için kasaba, çiftlik çiftlik gezen bu çocuk, sürekli yer değiştirdi için sabit bir yabamı ve eğitim hayatı olmamıştı. Bir gün yeni kaydolduğu okullardan birinde bir öğretmen, öğrencilerden ileride ne olmak istediklerini anlatan bir kompozisyon  yazmalarını istemişti.

O gece çocuk, bir gün kocaman bir at çiftliğine sahip ol­mak istediğini anlatan, altı sayfalık bir yazı yazdı. Hayalinin tüm ayrıntılarını, 60 hektarlık bir arazi üzerine kurulu çiftli­ğin kabataslak çiziminden tutun, 300 metrekarelik evin kro­kisine kadar her şeyi çizmişti. Ödevi için saatlerini harcamıştı ama sonucundan da çok memnundu.

Ertesi gün ödevini büyük bir gurur ve heyecanla öğretme­nine verdi. Ancak birkaç gün sonra ödevini geri aldığında, ilk sayfasında kırmızı bir kalemle kocaman bir sıfır yazılı ol­duğunu görünce âdeta yıkıldı. Dersten sonra öğretmeninin yanına gidip neden sıfır aldığını sordu.

Öğretmeni, ‘Daha gerçekçi hayaller kurmalısın. Şu anki konumunu, hayat şartlarını göz önünde bulundurup, gele­ceğini ona göre şekillendirmelisin,’1 dedikten sonra ekledi: ‘Sana yarına kadar süre veriyorum. Ödevini baştan yaparsan daha iyi bir not alabilirsin.’

Çocuk mutsuz bir şekilde eve gittiğinde babası ne olduğu­nu sormuş ve çocuk da tüm olanı biteni anlatmış. Babasına, ne yapacağını sorduğunda ise, ‘Gelecek senin geleceğin, oğ­lum. Ben sana ve hayallerine destek olmaktan fazlasını yapa­mam. Kararlarını kendin vermelisin,’ cevabını aldı.

Çocuk, yemek yedikten sonra ödevinin başına  oturdu, ardından da yatıp uyudu.

Ertesi gün ödevini öğretmenine yine teslim etti. Öğret­men, kâğıtlar, alıp okumaya başladığında, ödev üzerinde hiçbir değişiklik yapılmadığını gördü. Bunun üzerine çocuk, Eğer yüksek notlar almak ve her zaman başarılı olmak için hayallerimden vazgeçmem gerekiyorsa, ben bunu istemiyo­rum,’ demişti.”

Marshall tüm bunları anlattıktan sonra salonundaki her­kese şöyle bir baktı ve devam etti. “Muhtemelen hepiniz, size bu hikâyeyi neden anlattığımı merak ediyorsunuzdur. Size bu hikâyeyi anlattım çünkü o çocuk bendim ve bu ev de kompozisyonumda anlattığım ev. O ödevi hayatım bo­yunca sakladım ve burayı inşa edince de çalışma odamın duvarına çerçeveletip astım. Muhtemelen kötü bir niyeti olmayan öğretmenim, ileride üzülmemem için daha gerçek­çi hayaller kurmamı öğütlemişti ama ben bunu başardım. Kendime inandım, hayalimi yüzüstü bırakmadım ve geldi­ğim nokta bu. Bu nedenle de evimi, insanların hayallerini gerçekleştirmelerine yardımcı olacak bir organizasyon için açmaktan mutluyum.’