Ana sayfa IŞIĞIN GÖR DEDİĞİ Sessiz ders-KÖŞE YAZISI

Sessiz ders-KÖŞE YAZISI

777
0

Bir bilgenin öğrencilerinden biri, nice seneler sonra, bilgenin derslerini terk etmişti. Haftalar aylar geçip adam ortalarda gözükmeyince, bilge kişi kendisi­ni ziyarete karar verdi. Mevsim kış, adam evde yalnızdı ve evin salonundaki büyük ocakta gürül gürül bir odun yanıyordu. Bilgenin kendisini niye ziyaret ettiğini tahmin eden adam, üşümüş olan bilgeyi ocağın başına davet etti, kendisi de bir şeyler ikram etmek için mutfağa yöneldi. Ocağın yanı başına oturan bilge, gelen ikramı kabul etti, fakat adama hiçbir şey demedi. Sanki adam evde yokmuş, kendi evinde tek başına oturuyormuş gibiydi. Bütün dikkatini ocağa vermiş gözüküyordu.

Bilge, birkaç dakika sonra maşayı aldı, iyice köz haline gelmiş odunlardan birini ocağın bir kenarına koydu. Sonra minderine oturdu. Hala bir şey söyle­miyordu. Kenara konmuş olan közün ateşi yavaş yavaş azaldı, sonra da söndü. Odada çıt çıkmıyordu. İlk baştaki selamlama hariç, bir kelime bile konuşulmuş değildi. Bilge, gitmeye hazırlanırken, sönmüş közü aldı ve yeni­den ateşin ortasına koydu. Köz, ateşle ve yanan odunların ısısıyla çabucak parladı.

Bilge ayrılmak için kapıya yöneldiğinde, ev sahibi: “Sebebi ziyaretinizi anlı­yorum.” dedi. “Ateş dersiniz için de teşekkür ederim. Bundan sonra sohbetle­rinizi hiç aksatmayacağım…