Ana sayfa IŞIĞIN GÖR DEDİĞİ ZEKÂ VE AHLAK – KÖŞE YAZISI

ZEKÂ VE AHLAK – KÖŞE YAZISI

372
0

İlköğretim Okulunda çalışırken bütün dersleri zayıf olan “S.” isminde bir öğrencim vardı. Öğretmen­lere göre aptalın birisiydi, okuması imkansızdı. Hiçbir şeyi anlamıyordu. O asla adam olmazdı.

Bir gün ben nöbetçi öğretmen iken bir öğrenci hün­gür hüngür ağlayarak yanıma geldi ve cüzdanını kay­bettiğini, içinde sınıfın beden eğitimi parası da olduğu­nu söyledi ve babasının onu geberteceğinden bahsetti.

Şimdi ne yapabilirim? diye düşünürken, “S.” koşa­rak yanıma geldi. Elinde bir cüzdan vardı.

“Öğretmenim, öğretmenim, duvarın dibinde bir cüzdan buldum” dedi. Elbette bu cüzdan ağlayan kızın cüzdanıydı ve içinde tek kuruş bile eksik değildi. Ben onun sınıf öğretmeni olduğum için ayrıca sevindim. Çünkü bir insan çok zeki olmayabilirdi; fakat, ahlakıyla içinde yaşadığı topluma ve insanlığa bir şeyler verebilirdi. Hemen okul müdürümüze gittim ve ona, “Bu öğrenciyi bütün öğrenciler arasında onore edelim ki bu güzel davranışı unutmasın hem de diğer öğrencilere örnek olsun.” dedim.

O güne kadar devamlı aşağılanan, arka planda kalan öğrencimizin, yaklaşık bin kişi tarafından alkışlanırken, gözlerindeki parıltıyı hepinizin görmesini isterdim.

Geçenlerde bu öğrencimi arkadaşımın arabasının kılıflarını değiştirmek için gittiğimiz sanayide gördüm, büyümüş koca delikanlı olmuştu. Ben onu tanıyama­dım. O bana o olayı hatırlatıp “Ben o öğrencinizim” deyince anımsadım.

Bize çay söylemeye giderken ustası “O kadar dürüst çocuk ki dükkanı ona emanet edebilirim. Zaten benim oğlum yok, onu oğlum gibi seviyorum” deyince, inanın ben de çok duygulandım.