Ana sayfa IŞIĞIN GÖR DEDİĞİ LİMANDA ÇÜRÜYEN TEKNE -KÖŞE YAZISI

LİMANDA ÇÜRÜYEN TEKNE -KÖŞE YAZISI

546
0

“Limanda duran bir gemi güvendedir; ama, bir süre sonra altı çürür.”

“Nereye gideceğini bilmeyen gemiye hiçbir rüzgâr fayda vermez.”

Aslında çok korkak birisiydi. Ama deniz kenarında bir kasabada yaşadığı için balıkçılık yapmaktan başka şansı yoktu. Her gün korku ve endişeyle denize açılı­yorlardı. Bir gün çok kötü hava koşullarına rastladılar. Limandan çok uzaklaşmışlardı. Günlerce azgın dalga­larla boğuştular. Arkadaşlarının hepsi ölmüştü. O bir tahta parçasının üzerinde baygın bir şekilde bulunmuş­tu.

Artık bu olaydan sonra hiçbir şey onu tekrar denize açılmaya zorlayamazdı. Bir süre sonra başka bir kasa­bada, bir fabrikada gece bekçiliği işini bulmuştu. Ancak şansızlık bu ya, çalıştığı fabrika iflas etmiş ve yine işsiz kalmıştı. Birkaç geçici iş daha yaptı; ama, sonunda yine kasabasına geri dönmek zorunda kaldı.

Fakat bu kasabada balıkçılıktan başka yapacağı bir şey yoktu. Tek servetim dediği limanın yakınındaki tar­lasını satarak bir tekne satın aldı. Gerekli tayfaları bul­du. Fakat bir türlü denize açılamıyordu. Bir sabah, gece gördüğü kötü bir rüyayı bahane ediyor, başka bir sabah hava durumunda fırtına çıkacağı söylendiğini, başka bir sabah da annesinin gördüğü bir rüyayı bahane ede­rek bir türlü denize açılmaya cesaret edemiyordu.

Sonunda yanındaki tayfalar da homurdanmaya başlayınca nihayet limandaki teknesinin yanına gitti. Teknesini kontrol ederken bir de ne görsün!

Yepyeni teknesinin altı, limanda dura dura çürü­müştü.

  • • •

Buradaki teknenin, gençlik veya zaman olduğunu farz edin. Ya da ele geçen fırsatlar…

Kararsızlık ve korkaklık insanı gerileten şeylerdir o yüzden ne demişler:

“En kötü karar, kararsızlıktan iyidir.”

Aç bir eşeğe, sahibi bir şaka yapmak istemiş. Eşe­ğin bir tarafına çok sevdiği arpayı, diğer tarafına da çok sevdiği yoncayı koymuş. Eşek acaba önce hangisini ye­sem, diye düşünmeye başlamış. Önce yulafa doğru git­miş, yarı yolda vazgeçip yoncaya yönelmiş, sonra tekrar yulafa, derken bir süre sonra açlıktan ve halsizlikten or­ta yerde düşüp ölmüş.

İnsanın niteliği ve geleceği verdiği kararların sağlık­lı oluşuyla ortaya çıkar.