Ana sayfa Gizem'li Yol BÜYÜK BİR YALANA KENDİMİZİ  İNANDIRIRCASINA – Köşe Yazısı

BÜYÜK BİR YALANA KENDİMİZİ  İNANDIRIRCASINA – Köşe Yazısı

741
0
PAYLAŞ

Her kelime bir anahtardır. Her kelime bir direniştir. Bütün kelimeler bir diğerinin eline bırakılmayacak kadar necip kılınmıştır…

Zaman geçtikçe kendimizi o kadar çok köreltiyoruz ki sanki sosyal medyaya bağlı olarak yaşıyoruz. Dış dünyaya o kadar kapalıyız ki içimizde yaşama sevincimize dair en ufak bir şey bile taşıyamıyoruz. Buda bizim hayatımızdaki hedeflerimize doğru yürürken karşımıza çıkan muhtelif çıkmaz sokakları atlatabilmek için kendimizde barındırdığımız direncin yitirilmesine neden oluyor. En acısıysa kendimize kılavuzluk edemiyoruz. Kaybediyoruz anahtar kelimeleri. Konusu “insan” olan. Hür  iradeyi savunuyoruz da hayata karşı vurgulayamıyoruz. Uçsuz bucaksız göklerde kuşların kanatlarındaki özgürlüğü tasvir etmek istiyoruz fakat kendimizde bir farkındalık hali oluşturamıyoruz. Günlük hayatımızda insanı mankurtlaştıran teknolojik aletlerle karşı karşıyayız ve sanki hepsi aynı çatının altında toplaşmış gibi. Mesela televizyonda izlediğimiz filmden, dinlediğimiz şarkıya, okuduğumuz kitaba, yazılan şiirlere  say say bitmez o kadar çok aynı ki. Hep aynı konu işliyor benliğimize. Ortada mevcut bir sahici konu yokken kaybediyoruz kendimizi onca bir anlam ifade etmeyen şeylerin arasında. Dahası zaman geçtikçe geriye insanın kendi kimliğini anımsatacak değerler kayboluyor. Göremiyoruz kendimizi. Hani insan bir memleket hasretinin bağrında bir haber beklerken içindeki ümidi söküp atar ya yavaş yavaş… İşte bu o denli heves kaybedici. İnsanoğlu kendi değerlerini kendisi üretir ve ancak kendisi yitirir. Bizim kendimizi bu tür anlamlar niteliğinde tanımlamamız ne acı. Bu o denli komik ki gerek kültürümüzden bile utanır hale gelmiş gibi davranışlar sergiliyoruz. Kitap okumak belli başlı hobilerle zamanımız değerlendirmekten ziyade devre dışı bırakıyoruz kendimizi. Bir insanın varlığını  bir insanın ağzından çıkan cümle belirleyemez fakat bizler kendimizden o kadar çok uzak düşüyoruz ki en ufak bir örnekle anlatacak olursak sosyal medyaya atılan fotoğrafa yapılan beğeni sayısıyla kendimizi değerlendiriyoruz. Bir insanın kendi cümleleri teselli etmesi gerekirken, insan rehberinden uzak düşüyor. Unutmamalıyız ki her şeyin başı insanın kendisini önemsemesinden doğar. Kendimizi öyle bir sevelim ki soyutlamayalım bir anlam içermeyen şeyler uğruna. En soğuk günlerinizde yüreğinizdeki sıcaklığın sizi ısıtması dileğimle…