Ana sayfa Köşe Yazarlarımız ŞEHİT OLDU DÜŞLERİMİZ

ŞEHİT OLDU DÜŞLERİMİZ

834
0

İsmiyle hitap etmedim hiç… Can’dı bedenimde… Hep özlenen candandım, ben de bilirdim az kalmıştı barışa. Ne umutlarımız vardı hayallerimiz yarına dair. Hain bir bomba ile şehit edildi düşlerimiz. Verdiğin son nefes ciğerime saplandı. Biri sevgilisinin kucağında, biri annesinin koynunda, her zamankinden erken geldi hazan mevsimi, sardı üşümüşlüğümü ve yorgun bedenimi.

Bir anne gördüm feryatlar içinde elbiselerine sarılmış. Gözlerim gibi yeşil pantolonun, ceketin öyle mahzun, sen yoksun. Kokluyor, kokluyor anne yüreği var gücüyle haykırıyor. Oğlum, oğlum… O sadece vatanını koruyordu diye bağırıyor. Bense susuyorum, içimden geçen sözler ağzımı yakarken kokunu duyuyorum uzaktan, annenin elinden almak istiyorum. Son giydiğin kıyafetlerini. Ben de sarmak istiyorum, yapamıyorum. Ama ben ölemiyorum.
Üşüdüm…
Yıkıldım…
Düştüm yalnızlıklara… Gecenin en zifiri karasına uzandım
Bu erken gidiş neden arkadaşım. Bu terör, bu kan, bu ayrılıklar niye. Bu kara bulutlar bu delice yağan yağmur niye. Kıyamazdın hani nasıl titrerdin üzerime. Niye tutuşturdun yüreğimi söyle… Ağır yaralıyım ilacım gözlerin nerede, kocaman ellerin nerede dost, sadece görev icabı oradaydın biliyorum…
Kurtar beni düştüğüm karanlıklardan, gelişinle güldür anneciğinin yüzünü de. Kimse ölmesin artık ne olur, sen de dön geriye. Bu kalabalık tören de ne, gömmek istemiyorum, (Tüm Şehitlere) Cenneti vaad ediyorum sana yemin olsun. Hareketsiz vücudunla taş kesilme kalk diyorum. Bir sevdalı gibi sar beni yeter ki, dön geriye yürüme bu gün oğlum.
Hayli zaman oldu, nasıl dertte başım yokluğunla bilemezsin. Bir uçurumun kenarındayım, dalgınım itme beni yokluğuna, itme. Kan revan oldu gözlerim, yüzüm ateşler içinde, ellerim buz kesti. Yaralı bir ceylan gibi bitkinim. Can çekişiyor ruhum. En dayanılmaz sıkıntılar içinde tükeniyorum. Ölüp ölüp diriliyorum. Anlıyor musun? Ben gündüz gece seni beklemeye razıyım, nefes al yeter ki; istersen hiç gelme çocuğum.
Kabir azapları başladı bedenimde… Bu beden bir mezar oldu ruhuma yar. Çok sevdiğim var.. Şimdi nöbette asker, yürüyüşler de öğrenci, devriyede polis, okulda öğretmen, görevde memur…

Bağırıyorum şimdi yüzüne…
Daha kaç sevdalı yüreği dağlayacaksın terör.
Kaç yuvayı yakıp, yıkacaksın.
Yüzümü yer et yüzüne, iki elim yakandadır. Seni kazımak için ülkemden o kara toprağa yatacağım gerekirse. Dünyam harap oldu nasılsa, ocaklar söndü, nice yürekler dağlandı yeter. Aklım başımda yok bundan böyle deliyim ben. Dellendim yine. Korkun dağlar.
Şehit mezarlarının üzerinde yatacağım geceleri, akreplerin başını ezip doyuracağım ruhumu, çıldıracağım. Ülkemin bir karış toprağını yar etmeyeceğim kimselere. Aç kalacağım, susuz kalacağım her gün öleceğim. Can evimden vuranlara zehir emzireceğim. Kimse görmeyecek kan revan gözlerimi, topraklara bulanmış yüzümü kimse bilmeyecek.
Hain terör yüzüme bak hadi, canımı al benim de, ama son olsun bu gözyaşları. Dinsin artık yüreklerdeki keder. Artık yeter…